شکل‌دهی تیتانیوم: از تئوری تا عمل – روش‌ها، پارامترهای کلیدی و راهکارهای صنعتی

تیتانیوم به دلیل نسبت استحکام به وزن بالا، مقاومت خوردگی استثنایی و سازگاری زیستی، یکی از مواد کلیدی در صنایع هوافضا، پزشکی (ایمپلنت‌ها)، خودروسازی و انرژی است. اما شکل‌دهی آن به دلیل مقاومت بالا، هدایت حرارتی پایین و تمایل به واکنش با اکسیژن، چالش‌های منحصر به فردی دارد. در این مقاله، به روش‌های شکل‌دهی، پارامترهای مؤثر، عیوب رایج و راهکارهای صنعتی می‌پردازیم.

آلیاژهای تیتانیوم و ویژگی‌های آن‌ها

 

دسته‌بندی آلیاژهای تیتانیوم

تیتانیوم بر اساس فازهای متالورژیکی به سه گروه تقسیم می‌شود:

  • آلیاژهای آلفا (α):

    • مثال:  Ti-5Al-2.5Sn
    • ویژگی‌ها: مقاومت خزشی بالا، جوش‌پذیری عالی، انعطاف‌پذیری کم.
    • کاربرد: قطعات دمابالا در موتورهای جت.
  • آلیاژهای آلفا-بتا (α-β):

    • مثال: گرید ۵Ti-6Al-4V پرکاربردترین آلیاژ (۸۰% مصارف صنعتی).
    • ویژگی‌ها: تعادل خوب بین استحکام و انعطاف‌پذیری.
    • کاربرد: پره‌های توربین، بدنه هواپیما، ایمپلنت‌های پزشکی.
  • آلیاژهای بتا (β):
    • مثال: Ti-10V-2Fe-3Al
    • ویژگی‌ها: انعطاف‌پذیری بالا، قابلیت عملیات حرارتی.
    • کاربرد: قطعات پیچیده در هواپیماهای نظامی.

 

جدول مقایسه‌ای آلیاژهای مهم

 

آلیاژ استحکام کششی (MPa) انعطاف‌پذیری (%) دمای کاربرد مطلوب
Ti-6Al-4V 900–1100 10–15 ۴۰۰ °C تا
Ti-3Al-2.5V 600–800 15–20 ° ۳۰۰ C تا
 Ti-10-2-3 1000–1200 6–10 ° ۳5۰ C تا

 

روش‌های شکل‌دهی تیتانیوم

 

۱- شکل‌دهی گرم (Hot Forming)
  • دمای بهینه:
    • C ° 9۵۰7۵۰ برای آلیاژهای آلفا-بتا مثلاً  Ti-6Al-4V
    • بالای C ° ۹۰۰ برای آلیاژهای بتا.
  • تکنیک‌ها:
    • فورجینگ: برای تولید قطعات سنگین مانند میل‌لنگ‌های هوافضا.
    • نورد گرم:  برای تولید ورق‌های ضخیم.
    • اکستروژن: برای پروفیل‌های توخالی.
  • چالش‌ها: اکسیداسیون سطحی، نیاز به پوشش‌های محافظ (مثل شیشه یا گاز آرگون).

 

2- شکل‌دهی سرد (Cold Forming)
  • موارد استفاده: ورق‌کاری، خمش، کشش عمیق برای قطعات نازک.
  • محدودیت‌ها:
    • بازگشت فنری(Springback): نیاز به Overbending تا ۱۵–۲۰%.
    • ترک‌خوردگی: استفاده از عملیات آنیلینگ بین مراحل.

 

۳- سوپرپلاستیک فرمینگ (SPF)
  • شرایط فرآیند:
    • دما  C° 9۵۰7۵۰: نزدیک به دمای  β-transus
    • نرخ کرنش: 3- ۱۰تا 5-10  s⁻¹
  • مزایا: تولید قطعات پیچیده با ضخامت یکنواخت (مثل پنل‌های هواپیما).
  • معایب: زمان‌بری و هزینه بالای تجهیزات.

 

۴- ماشینکاری تیتانیوم
  • ابزارهای پیشنهادی:
    • کاربید تنگستن (WC) با پوشش TiAlN برای کاهش سایش.
    • پارامترهای برش:
      • سرعت پایین    (m/min) 60–30
      • عمق برش کم + روانکاری با فشار بالا (HPC)

 

چالش‌های صنعتی و راهکارهای عملی

1- اکسیداسیون و آلودگی سطحی
  • راهکارها:
    • استفاده از کوره‌های خلاء یا اتمسفر کنترل‌شده.
    • پوشش‌های موقت مانند Borax-Based Coatings.
2-  هزینه بالای مواد و ضایعات
  • بهینه‌سازی:
    • شبیه‌سازی فرآیند با نرم‌افزارهای  DEFORM یا ABAQUS
    • بازیافت ضایعات به روش پالایش مجدد (Remelting)
3-  کنترل کیفیت پس از شکل‌دهی
  • تست‌های غیرمخرب (NDT):
    • اولتراسونیک برای شناسایی ترک‌های داخلی.
    • پرتونگاری (X-Ray) برای عیوب ریز.

 

نتیجه‌گیری و پیشنهاد برای صنعتگران

  • انتخاب روش شکل‌دهی به نوع آلیاژ، پیچیدگی قطعه و حجم تولید بستگی دارد.
  • پیشنهاد ویژه:
    • برای قطعات پیچیده SPF یا شکل‌دهی گرم.
    • برای قطعات ساده با تیراژ بالا: ماشینکاری + شکل‌دهی سرد.